Na jego obrazach linia staje się horyzontem, światło – emocją, a cisza gęstnieje jak powietrze przed burzą.

Świat traw, zwykle pomijanych spojrzeniem, w pracach Malwiny Dzwonkowskiej urasta do rangi głównego bohatera.

Kto pamięta zabawę w „echo” na skraju lasu? Wesołe okrzyki, wypuszczone w eter, powracają do nas jako zmienione dźwięki - wciąż nasze, a jednak inne