Jeszcze pół roku nazwisko Chwalińska było znane wyłącznie w wąskim kręgu polskich fanów tenisa. Bo choć ta utalentowana zawodniczka swoją karierę rozpoczęła w tym samym czasie co Iga Świątek z którą doszła do finału juniorskiego debla w Australian Open w 2017 roku, to w kolejnych latach ich ścieżki mocno się rozjechały. Świątek w spektakularny sposób zaczęła wygrywać coraz większe turnieje, aż dotarła do pierwszego miejsca w rankingu WTA i na stałe zadomowiła się światowej czołówce. W tym czasie Chwalińska wciąż walczyła w turniejach niższej rangi, przez co kolejne lata kończyła w 3, a w najlepszym wypadku w 2 setce rankingu WTA. Rok 2026 rozpoczęła na 145 miejscu. Aż nadszedł czerwiec i wielkoszlemowy turniej Roland Garros w Paryżu, w którym dotarła do finału. To była sensacja. Pod wieloma względami. Po raz pierwszy w historii tego turnieju (i po raz drugi w historii wszystkich turniejów wielkoszlemowych) w finale znalazła się zawodniczka, która zaczęła swój start od kwalifikacji. Chwalińska zachwyciła też stylem gry. Inteligentnym, wszechstronnym, przypominającym grę największych gwiazd lat 80 i 90.

Równolegle z zachwytem pojawiły się jednak krytyczne opinie, że znacznie niższa od rywalek Chwalińska nie zdoła już powtórzyć sukcesu, że to była wyjątkowa, jednorazowa sytuacja. Ale nadszedł październik i turniej Wuhan Open. Pierwszy wygrany przez nią turniej rangi WTA 1000. Tym sukcesem Chwalińska nie tylko zamknęła usta niedowiarkom, nie tylko wspięła się na 11 miejsce rankingu WTA, ale też zyskała też uznanie na świecie. Chyba za wszystko - za grę, za prezencję, za radosny i miły sposób bycia. Świat błyskawicznie zakochał się w Mai. My również. Ale nie tylko w niej, bo coraz wyraźniej widać, że polskim tenisem rządzą kobiety. Jeszcze dwie dekady temu mieliśmy na szczycie rankingu WTA jedną Agnieszkę Radwańską i ani jednego tytułu wielkoszlemowego. Dzisiaj w całym rankingu mamy aż 26 Polek, z czego 4 są w pierwszej setce, a 2 kolejne w drugiej. No i 6 tytułów wielkoszlemowych zdobytych przez Igę Świątek. Warto dodać, że w tej grupie są też 3 młode zawodniczki z Trójmiasta (Ewald i Gniewkowska z Klubu Tenisowego GAT Gdańsk oraz Wawrzkiewicz z STK Sopot). I wszystko wskazuje na to, że będzie jeszcze lepiej, bo polskie dziewczyny coraz liczniej i mocniej atakują świat tenisa. Ja już nie mogę doczekać się nowego sezonu tenisowego.  A Wy?