Na 67 metrach kwadratowych zaprojektowano układ podporządkowany krótkim, intensywnym pobytom, bez zbędnych stref przejściowych i z maksymalnym wykorzystaniem każdego fragmentu przestrzeni. Kluczowa była reorganizacja nieregularnego, romboidalnego rzutu, w którym żadna ze ścian nie spotykała się pod kątem prostym. Zamiast walczyć z geometrią, architekci „wyprostowali” ją wtórnie, poprzez system przedścianek i zabudów stolarskich, które jednocześnie ukrywają instalacje i pełnią funkcję szaf.

Strefa dzienna została zaprojektowana jako jeden ciąg funkcjonalny – salon z rozkładaną sofą, duży stół jadalniany i otwarta kuchnia pracują na wspólne odczucie przestronności. Stół nie jest dodatkiem, to centralny punkt mieszkania, ustawiony tak, by naturalnie organizował ruch i codzienne użytkowanie. Kuchnia, utrzymana w jasnej tonacji, odbija światło i optycznie powiększa przestrzeń, co przy tym metrażu ma realne znaczenie.

Najbardziej charakterystycznym rozwiązaniem funkcjonalnym jest środkowa sypialnia. Zamiast klasycznego ustawienia mebli, zastosowano łóżko wpisane „na styk” między dwie ściany – z dostępem z obu stron i dwoma niezależnymi wejściami. To rozwiązanie pozwoliło ograniczyć komunikację do minimum i oddać więcej metrów na salon, który pełni rolę głównej przestrzeni dziennej i nocnej dla gości.

Kolorystyka nie jest przypadkowa ani dekoracyjna, pracuje warstwowo. Pojawiają się nasycone barwy inspirowane południem, zestawione z naturalnym drewnem i miękkimi, zaokrąglonymi formami mebli. W praktyce oznacza to konkret: kolorowe płaszczyzny ścian, mocniejsze akcenty stolarki i detalu oraz spokojna baza materiałowa, która stabilizuje całość.

W projekcie pojawia się też wyraźny motyw detalu, m.in. drzwi z kolorowymi przeszkleniami, które wprowadzają światło i kolor do wnętrza bez konieczności używania dodatkowych dekoracji. To element, który pracuje zarówno funkcjonalnie, jak i wizualnie – filtruje światło i buduje klimat, zamiast być jedynie ozdobą.

„Sangria” nie jest więc tylko nazwą projektu. To metafora mieszanki smaków, kolorów i emocji, które razem tworzą coś więcej niż sumę składników. Każdy zabieg, od korekty geometrii, przez układ funkcjonalny, po dobór materiałów, wynika z konkretnych założeń użytkowych: cztery miejsca do spania, otwarta przestrzeń dzienna i maksymalna czytelność układu mimo trudnego rzutu.

Ale dość opowieści! Zapraszamy na eklektyczną podróż w głąb wnętrzarskiego przepisu na Sangrię. Smacznego!