Gdy „Talita” pojawiła się na półkach polskich księgarni, krytycy niemal jednogłośnie określili ją wyczekiwanym Powrotem Mistrza. Paweł Huelle, który "Weiserem Dawidkiem” z roku 1987 na dobre zapisał się na kartach historii literatury polskiej, to pisarz pochodzący z Gdańska, uważany dziś za jednego z najświetniejszych prozaików w dziejach miasta. Jego najnowsza książka przybrała postać zbioru dwunastu opowiadań. Każda z tych literackich historii wypełniona jest głęboką zadumą i elementami refleksji filozoficznych. Tak jak przy pierwszej swej powieści, tak i w Talicie nie brakuje nawiązań do metafizyczności czy biblijnej symboliki. Autor pozostał też wierny swej estetyce – zdania są czyste, trafne, chwytające za serce. Literatura piękna w całej okazałości.

Antologia o refleksyjnym tytule „Jak długo będziemy musieli” jest pozycją nietypową jak na kanony Biblioteczki Prestiżu. Póki co książka doczekała się jedynie wersji elektronicznej, a tworzyli ją młodzi, często dopiero debiutujący poeci z całej Polski. Wsparcie w wydaniu antologii zapewniły dwie organizacje: Kolektyw Stop Bzdurom oraz Kampania Przeciwko Homofobii. Co warte wspomnienia, tytuł zbioru to jednocześnie nieprzypadkowo wybrany fragment wiersza Kamila Galusa, młodego poety zamieszkującego Gdańsk i prowadzącego – wraz z piątką przyjaciół – wywodzący się z Trójmiasta kwartalnik Strona Czynna. Książka pt. „Jak długo będziemy musieli” to ważny głos w toczącej się na krajowej arenie debacie na temat nierówności społecznych, dyskryminacji i „ludzkości”, którą dziś niektórym się odbiera. Pozycja warta lektury.

„MiroFor” to nowo powstała seria wydawnictwa słowo/obraz terytoria, którego siedziba mieści się w Gdańsku-Wrzeszczu. Według założeń, publikacje wchodzące w skład „MiroFora” mają być swoistą platformą do dyskusji na temat wszystkiego, co związane jest z Mironem Białoszewskim, słynnym pisarzem okresu powojennego. Co ciekawe, pierwszy numer „MiroFora” w dużym stopniu poświęcony został homoseksualności pisarza i jego życiu w cieniu nieustępującego skandalu. Cykl wydawniczy powstał dzięki Fundacji Terytoria Książki, przy wsparciu Fundacji im. Mirona Białoszewskiego. Znajdą się w nim formy najróżniejsze, od eseju przez wiersze i fragmenty archiwalnych publikacji, kończąc na pracach krytycznych.

Jednym z twórców „Złotego rogu” jest Jacek Dehnel zaliczany do grona najwybitniejszych pisarzy gdańskich, przez krytyków stawiany na równi z Günterem Grassem, wspominanym kilka akapitów wyżej Paweł Huellem czy Stefanem Chwinem. A książka? To kolejna odsłona cyklu pt. „Śledztwa profesorowej Szczupaczyńskiej”, który Polacy pokochali za przemyślane fabuły i niemijające napięcie podczas lektury. Najnowsza powieść kryminalna z serii, oczywiście utrzymana w tematyce krakowskich wyższych sfer towarzyskich, odsłania przed czytelnikiem możliwe fałszerstwo młodopolskiego dramaturga zwanego czwartym wieszczem polski – Stanisława Wyspiańskiego. Książka zabiera nas w podróż w czasie, do roku 1900, na słynne wesele Lucjana Rydla z Mikołajczykówną. A tam przedstawia nam wcześniej nieznaną historię ze zbrodnią w tle.

„Eduwidma. Rzeczy i miejsca nawiedzone” to najnowsza publikacja spod redakcji Marii Mendel, gdańszczanki, polskiej uczonej i profesorki nauk humanistycznych związanej z Uniwersytetem Gdańskim. Książka zachęca do refleksji nad tematem obecności i nieobeności oraz powiązanych z nimi zagadnień: życia, nie-życia, ludzi, nie-ludzi, miejsc, nie-miejsc, rzeczy i przedmiotów. Nie jest to pozycja z nurtu książek lekkich i mainstreamowych; jej erudycyjny charakter objawia się między innymi w licznych nawiązaniach do filozofii Jacques’a Derridy. Teksty zebrane w tomie łączy zainteresowane autorki – edukacyjność i pedagogika społeczna. Autorzy, których artykuły trafiły do zbioru, to między innymi Michalina B. Hładun, Maksymilian Chutorański i Martyna Pilas

Gdyńska oficyna wydawnicza Novae Res tuż przed świętami Bożego Narodzenia oddała w ręce czytelników najnowszą książkę – „W sieci kłamstw” Agnieszki Baron. Debiut literacki autorki przybrał formę blisko 400-stronicowej powieści romantyczno-sensacyjnej, która według nieco niestosownej już dziś typologii zaliczana jest do literatury kobiecej. W książce znajdziemy historię Amandy, której życie w jednej chwili zmienia się w katastrofę. Zdrada, utrata pracy, ukrywana choroba… a na domiar złego intryga, w której sam środek trafia główna bohaterka, i pojawienie się wroga z przeszłości, który pragnie osobistej zemsty na Amandzie… Powieść opowiada przede wszystkim o strachu, który trzeba pokonać, by ruszyć dalej.