Decyzja o operacji plastycznej nie zawsze dotyczy wyłącznie wyglądu. Często za potrzebą poprawy estetyki stoją także kwestie funkcjonalne i zdrowotne. O tym, dlaczego w chirurgii plastycznej estetyka powinna iść w parze z funkcją, prof. dr hab. n. med. Paweł Szychta mówił w „Dzień Dobry TVN”, gdzie towarzyszyła mu jego pacjentka Joanna Lisowska.
Przez blisko 20 lat Pani Joanna żyła z przekonaniem, że jej nos nie współgra z proporcjami twarzy. Myśl o operacji dojrzewała przez lata, a oczekiwanie dotyczące efektu pozostawało bardzo konkretne – zależało jej na subtelnej zmianie, która zachowa naturalny charakter jej rysów. Dopiero szczegółowa diagnostyka pokazała jednak, że kwestia nie ograniczała się wyłącznie do wyglądu. Pacjentka doświadczała również problemów z oddychaniem, dlatego planowana operacja musiała uwzględniać zarówno estetykę, jak i prawidłową funkcję nosa.
Jej historia stała się punktem wyjścia do rozmowy na antenie „Dzień Dobry TVN” o współczesnej chirurgii plastycznej, jej możliwościach, ale również granicach. Jak podkreślał prof. Paweł Szychta, w przypadku operacji nosa szczególne znaczenie ma spojrzenie na jego budowę jako na całość – kształt, podparcie, anatomię przegrody oraz przepływ powietrza. To właśnie dlatego konsultacja poprzedzająca zabieg nie powinna sprowadzać się do rozmowy o oczekiwanym wyglądzie.
– Celem operacji jest zapewnienie nosa, który wygląda na nieoperowany – mówił prof. Paweł Szychta w „Dzień Dobry TVN”, zwracając uwagę, że naturalny efekt nie oznacza rezygnacji z widocznej zmiany, lecz takie jej zaplanowanie, aby pozostawała zgodna z anatomią, funkcją oraz indywidualnymi proporcjami twarzy pacjentki.
Estetyka i funkcja
Nos jest pod tym względem szczególną strukturą. Zmiana jego kształtu może wpływać na funkcję, podobnie jak problemy funkcjonalne mogą mieć związek z jego budową. Jeżeli istnieją ku temu wskazania, podczas jednej operacji możliwe jest połączenie korekcji przegrody z plastyką zewnętrznego nosa, jednak zakres zabiegu każdorazowo powinien wynikać z badania i indywidualnej diagnozy.
Takie podejście dobrze pokazuje zmianę, jaka dokonała się w sposobie myślenia o chirurgii plastycznej. Punktem odniesienia nie jest jeden obowiązujący wzorzec urody ani zdjęcie przyniesione na konsultację, lecz anatomia konkretnej osoby, jej potrzeby, stan zdrowia i realne możliwości uzyskania oczekiwanego rezultatu.
Równie istotna pozostaje odpowiedzialna kwalifikacja do zabiegu. Prof. Szychta zwraca uwagę, że chirurgia plastyczna pozostaje chirurgią – z właściwym każdej procedurze ryzykiem, okresem gojenia i ograniczeniami biologicznymi. Rolą lekarza jest więc nie tylko dobranie odpowiedniej metody, ale również rozmowa o możliwych efektach, alternatywach i sytuacjach, w których zakres planowanej zmiany powinien zostać zmodyfikowany.
Historia Pani Joanny pokazuje jeszcze jeden wymiar tej decyzji. Operacja, której pierwotną motywacją była wieloletnia potrzeba zmiany wyglądu, stała się jednocześnie okazją do rozwiązania problemu związanego z funkcją nosa. Właśnie na styku tych dwóch obszarów – estetyki i zdrowia – szczególnie wyraźnie widać, jak duże znaczenie ma indywidualne zaplanowanie leczenia.
