Kiedy przez Warszawę przechodził marsz Związku Zawodowego „Solidarność” oraz Klubów Gazety Polskiej, Młodzieży Wszechpolskiej i wielu prawicowych polityków marzących o odsunięciu Tuska i jego koalicyjnego rządu od władzy, z dala od tego politycznego zgiełku, Rada Fundacji Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego pod przewodnictwem rektora prof. Piotra Stepnowskiego spotkała się w zalanym słońcem Helu. To właśnie tutaj Fundacja od niemal dwóch dekad zarządza Fokarium - miejscem, które dla tysięcy turystów jest wakacyjną atrakcją, ale dla naukowców i ekologów jednym z najważniejszych centrów ochrony foki szarej w tej części Europy. Działania prowadzone wspólnie ze Stacją Morską im. Profesora Krzysztofa Skóry Uniwersytetu Gdańskiego przyczyniły się do odbudowy populacji tego gatunku w południowym Bałtyku i uczyniły z Helu punkt rozpoznawalny daleko poza granicami regionu.

Codziennie setki osób, w tym głównie młodzieży obserwuje życie fok pływających w świeżo odnowionych basenach, szczególnie wtedy jak są karmione przez swoich opiekunów. Jednocześnie grupy młodych ludzi w ramach programu Błękitna Szkoła, zdobywa wiedzę o ekosystemie Morza Bałtyckiego uczestnicząc w zajęciach terenowych oraz w specjalnie przygotowanych laboratoriach. Fundacja od wielu lat realizuje dziesiątki projektów związanych z ochroną przyrody, bioróżnorodnością i edukacją morską organizując kampanie społeczne, warsztaty, wystawy i filmy dokumentalne. Dzięki tym inicjatywom tysiące dzieci poznały Bałtyk nie z podręcznika, lecz bezpośrednio, poprzez doświadczenie, kontakt z naukowcami i obserwację natury.

Patrząc na ten helski kompleks obiektów stale rozbudowywanych o nowe funkcje trudno sobie wyobrazić, że powołane w 1977 roku Morskie Laboratorium Terenowe dysponowało jedynie dwoma pomieszczeniami w starym budynku byłej wędzarni ryb. Dopiero w 1982 roku jej kierownikowi, mgr Krzysztofowi Skórze udało się doprowadzić do otwarcia placówki w nowo wybudowanym budynku pod obecną nazwą Stacja Morska. Obecnie jest to jedyna polska morska stacja badawcza nad Bałtykiem z infrastrukturą dedykowaną badaniom środowiska morskiego i z własną kadrą wyspecjalizowaną w badaniach morskich ssaków, ryb oraz zagrożeń dla gatunków i ich siedlisk. Atutem placówki prowadzonej przez dr Iwonę Pawliczkę vel Pawlik, oprócz doskonałego dla morskich badań położenia geograficznego i zaplecza badawczego, jest jej zdolność eksploracyjna morza w granicach całej polskiej strefy Bałtyku, a w szczególności najpłytszej strefy przybrzeżnej, niedostępnej dla innych pełnomorskich jednostek badawczych. Eksperymentalna i socjalna baza placówki jest utrzymywana w stałej gotowości dla osób, którym niezbędna jest ona dla wykonania zarówno części terenowej, jak i analitycznej podjętych projektów badawczych, szczególnie w zakresie procesów degradacji naturalnego środowiska rejonu Zatok Gdańskiej i Puckiej oraz przybrzeżnej strefy morza.

Na potrzeby badań występowania i migracji ssaków morskich Stacja wyposażona jest w nowoczesną aparaturę do hydroakustycznego nasłuchu i rejestracji odgłosów waleni (głównie morświnów), urządzenia z zakresu telemetrii satelitarnej i akustycznej do badań wędrówek fok i ryb oraz instrumentarium do badań podwodnego hałasu. Celem badań prowadzonych z wykorzystaniem aparatury i infrastruktury Stacji Morskiej jest pozyskiwanie wiedzy o biologii gatunków fauny bałtyckiej i o ich siedliskach dla wypracowania skutecznych metod zarządzania eksploatacją i ochroną zasobów morza, ocena interakcji z człowiekiem gatunków wrażliwych na działalność ludzką prowadzoną na morzu, wypracowanie metod restytucji i rewitalizacji zagrożonych gatunków i siedlisk; rozwój bardziej wydajnych i obiektywnych metod badawczych dla polskiej strefy brzegowej morza. Realizując badania naukowe zespół Stacji opracowuje ekspertyzy i rekomendacje dotyczące łagodzenia i ograniczania zagrożeń oraz bierze czynny udział w pracach międzynarodowych grup roboczych. We współpracy z zagranicznymi ośrodkami specjalizującymi się w badaniach pośmiertnych ssaków morskich placówka prowadzi badania kondycji zdrowotnej tych zwierząt.

Stacja Morska prowadzi jedyny w Polsce ośrodek rehabilitacji i hodowli fok. Umożliwia to wykonywanie badań behawioralnych zwierząt w niewoli oraz badań stanu zdrowotnego i badań biologicznych dzikiej populacji tych zwierząt. W funkcjonowaniu ośrodka wspomaga Stację Morską Fundacja Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego, a bezpośrednio zaangażowani w ratowanie foczych szczeniąt są wolontariusze ośrodka oraz działający w terenie tak zwany Błękitny Patrol WWF, który dba o bezpieczeństwo tych zwierząt na plażach. Zarówno Fundacja kierowana przez prezes Marzenę Chojnacką jak i Stacja Morska UG podejmują szereg projektów edukacyjnych o czym świadczą dostępne materiały o mieszkańcach Bałtyku oraz różnego rodzaju zagrożeniach dla ekosystemu i metodach jego ochrony. Wiedzę można pogłębić zwiedzając także muzeum fokarium oraz Dom Morświna ze wspaniałymi eksponatami. Rozmawiając z pracującymi tam osobami można odnieść wrażenie, że jest to ich cały świat, cel życia i spełnienie marzeń. Bo taki był założyciel Stacji Morskiej UG prof. Krzysztof Skóra i takich wychował swoich następców.