Arkadiusz Hronowski

od 2001 roku zawiaduje sopockim SPATiF-em. Odpowiada za serwis muzyki niezależnej Soundrive.pl oraz festiwal muzyki alternatywnej Soundrive Festival. Na stoczniowych terenach w Gdańsku stworzył klub B90 oraz współtworzy Ulicę Elektryków, Plenum i Plener 33. Od niedawna w Krakowie współorganizuje Mystic Festival. Najmłodsze dziecko to nowy, alternatywny klub muzyczny DRIZZLY GRIZZLY.

Sopot 2.0 czy boomer?

Czwartek, grudzień, zimno, okropnie, godz 18, sopockie PGS, wystawa, grupka ludzi. Wszyscy niby piękni, ale coś mi tam wisi w powietrzu. Może dawno nie bywałem na „salonach”. No ale przecież Sopot Never Sleep. Niestety Sopot już dawno sleep. Idziemy do SPATiF-u. Tam garstka ludzi. Za godzinę ma się zacząć koncert. Kiedyś o tej godzinie było już ze 100 osób. Przychodzi znajomy. To nowy inwestor w kurorcie. Rozmawiamy o Gdańsku, Sopocie, o planach, o…

Strasznie mi ostatnio źle z tym Sopotem. To piękne miasto, w którym mieszkam 25 lat. To miasto które mnie na nowo ukształtowało, dało możliwości i wciąż jest na topie. Trudno z niego przecież zejść, jak tyle lat się pracowało na markę. SPATiF, godz 21, schodzi się ok 20 osób, to bardzo młodzi ludzie, prawdopobnie pierwszy raz u nas. Każdy z nich otrzymał dla zachęty kartę klubową. To taki mój plan, który ma coś w kurorcie ruszyć. Przychodzi też grupa bywalców. W klubie jest może 50 osób. To dziś naprawdę super wynik. Na poprzednich dwóch koncertach było może po 10 osób razem z obsługą. Na scenę wchodzi zespół. Trzech młodych facetów. Jeden w kombinezonie, jeden w kolorowej koszuli i jeden w sukience. Na scenie nie ma wzmacniaczy, perkusji, tylko oni. Pełen minimal. Zaczynają grać. Młoda część publiczności w całości zajęła werandę, bywalcy przy barze, ja wśród nich. Przychodzi jeden z legendarnych muzyków. Patrzy na scenę i nie wierzy własnym oczom. Basista gra, całkiem nieźle, ale nie ma żadnego wzmacniacza. Gitarzysta gra na kultowym Gibsonie model SG czyli ten, na którym wymiata Angus Young z AC/DC. Też nie ma wzmacniacza. Rytm wybija automat perkusyjny, który obsługuje trzeci gość na niewielkim syntezatorze. Grają coś pomiędzy Joy Division a Jonathan Bree, ale legendarny muzyk określa to jako alternatywne disco polo. Ja natomiast mam niezły ubaw. Nagle pod sceną nieśmiało ustawia  się grupka kilku dziewcząt i zaczynają tańczyć. Jedna z nich nie jest fanką, niezła babka, przyszła chyba przypadkowo. Legendarny muzyk chce się zabić, a ja zaczynam nagle coś zauważać. Dla wyjaśnienia dodam, że te młode kapele znam na wylot, bo od lat one występują w stoczniowych klubach. Znam te wszystkie młode trendy, ich stylówę na scenie, wiem jak wygląda ich publiczność, wiem też dlaczego nie mają wzmacniaczy i wiem że dziś zastępują je zaawansowane technologicznie małe kostki. Legendarny muzyk jest zażenowany. Znam go tak dobrze, że każdy jego grymas twarzy dobrze odczytuję. W SPATiF-ie tego wieczoru wydarzyło się coś, czego się nie spodziewałem. Porównuje to do pewnego zjawiska pogodowego, czasami widocznego na sopockiej plaży. Ludzie leżą w pełnym słońcu, a od strony półwyspu nagle zbliża się czarna plama na wodzie. To jest zmiana kierunku wiatru o 180 stopni, która niesie bardzo zimne powietrze. I nagle dochodzi to coś do plażowiczów i następuje totalny popłoch. W SPATiF-ie nastąpiło podobne starcie dwóch światów. Młodzi ludzie początkowo zdezorientowani siedzieli na krzesłach, przestraszeni jak na maturze. Dopiero taniec dziewcząt zrobił przełom. Zespół nawet zabisował. Po stronie bywalców zadowolone może 3-4 osoby, w tym ja. Generalnie wielkie znaki zapytania nad głowami bywalców.

Sopot jest dziś boomerski aż do bólu. I to jest problem tego miasta. Władze, gastronomia, mieszkańcy to boomerzy, którzy żyją w bańce z napisem Sopot. Wszyscy myślą, że są pępkiem świata. Do klubu wchodzi dwóch kolejnych gości. Zaczynamy rozmawiać. Co słychać? Właśnie wyprowadziłem się z Sopotu. Zrezygnowany legendarny muzyk dodaje, że on chyba też się wyprowadzi. Myślę sobie gdzie on się wyprowadzi, ale zrozumiałem jego frustrację. Wszystkiemu przyglądał się przyszły inwestor w kurorcie. Był nieco zdruzgotany, ale zobaczył Sopot od środka. Jaki z tego wniosek? Król jest trochę nagi, ale bez przesady. Atmosferę tworzą przecież ludzie, nie mury. Ale tego wieczoru coś mi kliknęło w głowie i chyba tylko mi, bo pozostali uczestnicy byli totalnie na osobnych planetach, nic się nie składało. A jednak się składało, tylko trzeba było to zauważyć. Dziś nawet trudno mi o tym rozmawiać. Ludzie tego kompletnie nie kupili, ale mają dwa wyjścia, albo zaakceptują zmianę pokoleniową, albo pozostaną boomerami i będą do końca życia słuchać starych piosenek i narzekać. Ja wybieram zmianę pokoleniową i jest misja w kurorcie do zrealizowania. Będzie to chyba najtrudniejsze zadanie w moim życiu. Czy wykonalne? To będzie bardzo dłuuuuuga droga, ale warto spróbować.